اما الحكايات و اللّطائف و الاشارات و النّكات المناسبة فى هذه المقام الإشارة فى قوله تعالى « فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قالُوا يا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ » . اى درويش برادران با يوسف پنج كار كردند : اول - يوسف را عزيز خواندند و گفتند : « يا أَيُّهَا الْعَزِيزُ » . دويم - يوسف را عزيز خواندند و گفتند : « مَسَّنا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ » . سيّم - متاع خود را حقير خواندند « وَ جِئْنا بِبِضاعَةٍ مُزْجاةٍ » . چهارم - حاجت خود را عرض كردند « فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ » . پنجم از وى صدقه خواستند « وَ تَصَدَّقْ عَلَيْنا » . چون ايشان با وى اين پنج كار پيش بردند ، يوسف نيز با ايشان پنج كار بتقديم رسانيد . اول عتاب كرد « هَلْ عَلِمْتُمْ ما فَعَلْتُمْ بِيُوسُفَ » . دويم - عذرشان تلقين كرد « إِذْ أَنْتُمْ جاهِلُونَ » . سيّم - از ايشان عفو كرد « لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ » . چهارم - از براى ايشان مغفرت خواست « يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ » . پنجم - دل ايشان را قوى گردانيد « وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ » . كذلك حضرت ربّ العالمين جلّ ذكره با بندگان خود نيز چنين معاملات پيش برد .